09/08/2019. Darkhan

Wat een dag.. Dat zeggen we wel vaker, maar ditmaal is het meer terecht dan ooit.

We gingen van UB (Ulaanbaatar) naar Darkhan rijden, daar SOS Kinderdorpen bezoeken rond 12u, en tegen 17u ergens dichtbij de grens met Rusland kamperen. De afstand bedroeg 217km naar Darkhan en 120 naar de grens. Je zou denken dat die weg, namelijk van de hoofdstad naar de 3e grootste stad van Mongolië, redelijk goed is.

Fout. Wij vonden geen slechtere weg op onze rit van nu al meer dan 10.000km. Dit was pure waanzin, die we niet kunnen beschrijven.

Bekijk zeker de beelden. Je ziet er asfalt vol putten die je wagen compleet kunnen vernielen, tijdelijke wegen van grind, zand en steen als vervanger voor de slechte weg die hersteld wordt, en zandwegen en sporen over gras als alternatief voor de tijdelijke vervangweg die eigenlijk niet te gebruiken valt aan snelheden boven 10km/u door de stenen en putten.

Beeld je dat dan in, 200km aan één stuk. Zonder ophouden. We overdrijven echt niet. Je krijgt geen minuut respijt, je wagen en de inhoud worden doorheen geschud en onze bodemplaat van staal heeft ons vandaag alleen al 4x gered van kritieke schade aan de auto.

Maar, dan is er dan enorme contrast met ons langverwachte bezoek aan het SOS Kinderdorp in Darkhan. Hiervoor zamelden we een groot bedrag in, met jullie hulp, van al meer dan € 6500.

We werden er (5u te laat, door de slechte weg, hierover voelen we ons nog steeds schuldig...) zo hartelijk onthaald, het was erg ontroerend. Er was eten en drinken, gezellige babbels, en dan kwam er die show..

De kinderen hadden een nationale dans en gezang voorbereid, in traditionele kledij, en die werd prachtig uitgevoerd. Beeld je 21 dagen asfalt en slechte wegmotels in, en dan wordt je plots overdonderd door zo'n cultuurshock, uitgevoerd door fantastische kinderen. Wij werden er erg stil van...

We konden er praten met een moeder van de kinderen, de arts van het Kinderdorp, én ze wasten Svetlada zelfs. Wij vonden de modder patina wel iets hebben voor een rally kar, maar het gebaar was wel erg mooi!

We gaven ook wat geschenken, zoals een ukulele, 1000 potloden geschonken door Jacques van EURAUTO (en één potloodscherper door de schoonvader van Seppe), en 2 oerdegelijke steps geschonken door Dean Laureyns uit Gent, "vree merci maat"!! Mooie gebaren!!!

Onze inzamelactie loopt nog tot oktober, en wij gaan hier zeker nog actie voor voeren.

Zotte dag!

Ohja en Svetlada viel nadien stil en moest gesleept worden naar een hotel maar dat soort dingen zijn we al gewoon dus daar besteden we even geen aandacht meer aan. Binnenkort volgt wel een compleet overzicht met àlle statistieken die wij hebben bijgehouden tot nu toe, inclusief alle pannes en problemen met de auto. Ook cool :-)