07/08/2019. You and peas

Soms heb je eens een mindere dag, en dan zit je met de gebakken erwten. Het plan vandaag was om naar een coole oase te rijden, en dan te stoppen in Ulaanbaatar, of ergens daar in de buurt. Mongoliƫ was niet akkoord.

Van het begin tot het einde was er asfalt. Da's meestal leuk, behalve als je in Oekraine rijdt, want daar zit het asfalt vol putten. Mongoliƫ dacht: dat kunnen wij ook!

Dit was niet normaal... Honderden kilometers (we deden er in totaal 406 vandaag, waarvan 40 heen en weer naar een banden herstel plaats in Arvaiheer) asfalt, boordevol putten. De dieren (koeien, paarden, geiten, schapen en zelfs kamelen vandaag) op de weg kunnen we nog ontwijken. Maar de putten.. Die zitten vaak perfect verstopt, vermomd als asfalt, net achter een heuvel, of achter een auto die je net voorbijstak.

We kwamen vandaag een medisch support team tegen van de Mongol Derby, een paardenrace van 1000km door Mongoliƫ, ook georganiseerd door The Adventurists, die van de Mongol Rally. Puur toeval! We praatten en lachten wat en bedachten wat voor een idioten we allemaal zijn om dit onszelf aan te doen, en reden nadien achter hen aan. Zij ontweken een monsterput, wij niet..

Gevolg, voorband direct kapot. We vervingen hem in de regen, reden dan 20km terug naar de stad om de kapotte te laten maken, zodat we opnieuw een reserveband hadden, en reden weer door. Slimme beslissing, want we hadden nog 150km slecht asfalt te goed, en het werd alleen maar slechter. Op een gegeven moment leek het alsof ze er beton op gegoten hadden om maar van de putten af te zijn.

Dat hielp niet echt..

Enfin, we kwamen savonds laat toch toe aan de oase, die we pas morgen kunnen bezoeken. Maar dit was een slopende dag... We zitten wel voorbij de 10.000km! Da's nog eens een extra prestatie op het palmares waar we erg trots op zijn.

Het zijn de laatste loodjes, en ze zijn zo zwaar als het oerstevige staal waaruit Svetlada gebouwd werd.