03/08/2019. Mythisch Mongolië

Waar moet ik beginnen... Deze dag was buiten proportie!

We vertrokken om 7u smorgens net voor het Altai gebergte, nadat onze ochtend begon met een dubbele regenboog. Fantastisch! De weg door de Altai is één van de 10 mooiste wegen ter wereld, maar ook erg zwaar, en dan al zeker voor een overbeladen oude Lada die er al meer dan 8000km op heeft zitten..

Jeroen overwon de hoogste punt van de Altai, daarna nam Bram het stuur over, omdat hij het snelst kan rijden met Svetlada. Niet onnodig, want de grenspost met Mongolië sloot om 18u, en de dag erna was die ook dicht..

We vlamden door het gebergte, en werden telkens weer compleet overdonderd door de pracht die we aantroffen. Het is onbeschrijfelijk... De beelden doen de pracht echt onrecht aan.

Na de Altai begon Svetlada te rammelen, en moesten we 4x stoppen. We draaiden allerlei bouten aan, en uiteindelijk stopte het gereutel vanzelf.. De achterremmen doen wel gek, een interessant feit waar we nu even niks mee doen.

We haalden de grens! We waren om 17u30 aan de Mongoolse checkpoint, net op tijd. Enthousiast vlogen we de baan op.. En die was compleet absurd. Een grindweg waar je maar 20 km/u kan rijden gemiddeld, anders rammelt de auto oorverdovend en verlies je de controle.

Ohja en net voor Ölgi, waar we willen verblijven, viel Svetlada stil op een berg.. Ze wou niet starten, en moest afkoelen, en uiteindelijk werd ze van de berg geduwd worden om opnieuw te starten en met hernieuwd vermogen de berg te overmeesteren. Simpel!!

Ondertussen verblijven we zowaar in een yurt kamp, met biertjes, 4G internet geregeld door Jeroen en pizza delivery geregeld door Seppe.

Wat een dag... Deze vergeten we nooit.

Aan alle believers en non-believers: wij zijn op 15 dagen tijd met een oude Lada, waar we niks van kennen en die we niet zelf kunnen herstellen, naar Mongolië gereden. We did it!

Nu genieten van dit zotte landschap, dat ons al begroette met arenden, hordes wilde paarden, een vos met een prooi in de bek en een verblindend landschap. Dit hebben we verdiend!

Wel oppassen dat Svetlada het niet begeeft...